از خود بيش از آنچه ديگران از شما انتظار دارند متوقع باشيد.

هنگام تصميم گيري، هرچه احتمال منفي است را قطع کنيد و کنار بگذاريد. بزرگترين دام بر سرراه موفقيت، آنچه موجب مي شود مردم نتوانند براي رسيدن به هدفشان تلاش کنند، ترس است. ترس از شکست، ترس از موفقيت، ترس از طرد شدن، ترس از درد و ترس از تمام ناشناخته ها. مي دانيد چگونه بايد ترس را محدود کرد؟ تنها راه براي برطرف ساختن ترس، روبرو شدن با آن است. اگر ترس برزندگي تان سايه انداخته ، به سراغش برويد، رودررويش بايستيد و به سويش حمله ور شويد.

ترس مارا محصور مي کند؟! نه، اشتباه نکنيد؛ ترس به تنهايي اصلاً بد نيست. ترس واکنش طبيعي بدن براي آگاه کردن ما از وقوع احتمالي يک مشکل است. ترس به ما نهيب مي زند که مواظب باش، حواست را جمع کن، خطري در کمين است. ترس در واقع وکيل مدافعي است که ما او را به زندانبان خود بدل ساخته ايم.

اگر ترس خود را بزرگ جلوه ندهيد  بزودي دگرگوني  را در خود  حس خواهيد کرد. مي توانيد بيش از پيش فعاليت کنيد و موفقيت هاي بيشماري به چنگ آوريد. در حقيقت ترس نيز مثل هر چيزي بايد به اندازه و بجا باشد.

شايد در ابتدا محدود ساختن ترس هاي تان چندان ساده به نظر نرسد، اما اين کار عملي است. اين کار بايد به تدريج و مداوم صورت گيرد.

سه عامل براي رسيدن به موفقيت نامحدود، ضروري است.

1- بدانيد چه مي خواهيد.

2- دست به کار شويد.

3- نتايج کارهاي خود را زير نظر داشته باشيد.

البته استفاده از اين فرمول لزوماً بدان معنا نيست که امکان ندارد شما از اين پس شکست بخوريد. در واقع، اغلب افراد موفق، شکست خورده ترين مردم دنيا هستند زيرا بيش از ديگران طعم شکست را چشيده اند.