زمینه فعالیت: تولید ترانسفورماتور ، آداپتور ، منبع تغذیه ، محافظ یخچال

متولد سال 1357 است. در خانواده ای با سطح زندگی متوسط در شهرستان خرم دره زنجان به دنیا آمد. در سال دوم راهنمایی درس می خواند که یکی از دوستانش او را به الکترونیک علاقه مند کرد. در همین دوران برای درس هنر، به عنوان کاردستی یک آژیر پلیس درست کرد. چون با طزیقه ساخت مدار چاپی آشنایی نداشت، نقشه مدار را روی مقوا ترسیم کرده و پایه های قطعات را از پشت با سیم به هم ارتباط داده بود. وقتی کاردستی خود را به کلاس برد، هیچ کس باور نمی کرد آن مدار ساخته او باشد. وقتی مدار را آزمایش کرد و نحوه کار آن را توضیح داد، نمره 20 گرفت و اشتیاق به الکترونیک  در وجودش بیشتر شد. دوره متوسطه را در رشته الکترونیک هنرستان کاردانش جدید خرمدره به پایان رساند.

در طول تحصیل با مهندسی آشنا شد که به کابل کشی کارخانه و همچنین ساخت ترانس مشغول بود. برای اینکه اطلاعاتی از برق صنعتی و ترانس سازی به دست آورد، به عنوان شاگرد و بدون دریافت دستمزد نزد او رفت و پس از مدتی از او خواست تا ساخت ترانس را به او یاد دهد. مهندس، خیلی ساده و مختصر روش کار را توضیح داد.

کارآفرین ما در خانه برخی از ترانسهایی را که داشت شکافت و با دست دوباره آنها را پیچید ضمن این کار، رابطه بین سیم پیچها و همچنین طرز کار ترانس را دریافت.

چون هنرستانی که در آن درس می خواند، نوپا بود، هیچ ابزار و قطعه ای برای درس الکترونیک نداشت. یکی از ابزارهای مورد نیاز، دستگاهی به نام منبع تغذیه آزمایشگاهی بود که با توجه به فعال بودن او در رشته الکترونیک، مدیر هنرستان پیشنهاد ساخت یک منبع تغذیه را به او داد.

دستگاهی که او ساخت، به عنوان یک منبع تغذیه آزمایشگاهی نیاز هنرستان را رفع کرد و هنوز هم در آن هنرستان نگهداری می شود.

در اواخر تحصیل در هنرستان، مغازه ای با هدف تعمیر ترانسهای سوخته باز کرد و در این کار چنان مشهور شد که خودش نیز فکرش را نمی کرد.

در سال 79 با بهزیستی آشنا شد و از او خواستند که کارش را گسترش دهد و از بهزیستی نیرو جذب کند و به ازای هر نیروی جذب شده، 640 هزار تومان وام با کارمزد 2 درصد بگیرد. حدود 70 تن را به او معرفی کردند که فقط 10 تن از آنان را جذب کرد.چون بایستی برای آنان کار ایجاد می کرد، به بانکهای کشاورزی، ملت و رفاه کارگران مراجعه و درخواست تسهیلات کرد. از او مجوز خواستند و او نیز برای گرفتن مجوز تولید از وزارت صنایع اقدام  کرد و مجوز گرفت.

متاسفانه بهزیستی و بانکها از او حمایت نکردند و به همین دلیل، به صمرت موقت کارش را تعطیل کرد.در اواخر سال 81 دوباره به فکر تولید افتاد و 20 نفر نیرو جذب کرد.

با توجه به اینکه ترانسهای تولیدی او هم از نظر قیمت و هم از نظر کیفیت مناسب تر از تولیدات رقبا بود، سهم همده ای از بازار تهران را دراختیار گرفت. متاسفانه مسئولان باز هم هیچ گونه حمایتی از او نکردند و این امر به تعطیلی مجدد کارگاه انجامید.

اکنون او در کارخانه ای مشغول به کار است و قصد دارد به زودی کارگاهش را راه اندازی کند. او تاکنون موفقیتهای زیادی به دست آورده است که می توان به تعمیر و راه اندازی یک ترانس صنعتی متعلق به یک کارگاه پارچه بافی ( ابهر برزنت ) اشاره کرد که حدود دو سال خراب بود و در سطح کشور کسی نتوانسته بود آن را تعمیر کند. همچنین ترانس واحد ریخته گری آلومینیم ایران خودرو را هم که کسی نتوانسته بود تعمیر کند، تعمیر کرد. ساخت چندین ترانس برای کارخانه های منطقه که نمونه خارجی آنها وجود نداشت و ساخت و تعمیر ترانس های لوازم صوتی و تصویری که نمونه آنها در بازار موجود نبود، از دیگر موفقیتهای اوست. او در اولین جشنواره کارآفرینی شاخه کاردانش  که در بهمن ماه 1382 در دانشگاه امیرکبیر تهران برگزار شد، به عنوان نفر اول برگزیده شد.